Opis miasta:
Słynne polskie uzdrowisko w Kotlinie Toruńskiej, w szerokiej dolinie Wisły. Ciechocinek leży na lewym brzegu Wisły. Część uzdrowiskowa bogata jest w zieleń parków, skwerów, pięknych kwietników. W północnej części uzdrowiska jest park Zdrojowy, założony w 1875r. w stylu krajobrazowym z licznymi gatunkami drzew i krzewów (także egzotycznymi). Ciechocinek posiada również oryginalny rezerwat florystyczny – stanowisko słonorośli (m.in. soliród zielony, mlecznik nadmorski, aster solny). W centrum uzdrowiska znajduje się ujęcie wód solankowych.
Ciechocinek charakteryzuje bardzo korzystny dla funkcji leczniczo- wypoczynkowej klimat. Jego istotne elementy to o wysoka średnia temperatura roczna, stosunkowo duża liczba słonecznych dni, niewielkie opady, niezbyt silne wiaty, wreszcie mała wilgotność powietrza. Można go określić jako klimat nizinny, łagodnie odczuwany przez organizm człowieka. Tak więc Ciechocinek posiada idealne warunki klimatyczne, które spełniają wymogi stawiane miejscowościom uzdrowiskowym. Bogactwem naturalnym Ciechocinka są obfite złoża solanek ciepliczych, które dzięki obecności chlorku sodu, związków wapnia, magnezu, żelaza, wolnego siarkowodoru, jodu, bromu i innych mikroelementów posiadają wybitne właściwości lecznicze. Solanka jest wykorzystywana do kąpieli leczniczych, której wpływ na organizm człowieka wiąże się z działaniem czynnika chemicznego, termicznego i hydrostatycznego. Przy odpowiednim stężeniu ta sama woda mineralna jest używana do inhalacji, indywidualnych lub zbiorowych oraz do irygacji.
Zabytki
- Park Zdrojowy z pijalnią wód mineralnych w drewnianym pawilonie z 1880 r. i muszlą
- koncertową (1909)
- tężnie projektu Jakuba Graffa, uznane za zabytek myśli technicznej (tężnie I i II z lat 1822-
28, tężnia III z 1859) - neogotycki kościół św. Piotra i Pawła z lat 1874-1884
- cerkiew polowa, wzniesiona w 1894 r. w stylu drewnianego budownictwa rosyjskiego
- zespół dworca kolejowego – stary konstrukcji szachulcowej z 1870 r. i nowy z lat 1901-02
- pływalnia solankowo-termalna, 1931
Żródło: inocleg.pl
