To nowa jakość na rynku nieruchomości. Mnie jako licencjonowanego pośrednika, cieszy tym bardziej, że usprawni się sprzedaż mieszkań, bezpieczniej będzie można kupić mieszkanie.

“(…) KOMUNIKAT.

Przedstawiciele organizacji zrzeszających Stowarzyszenia – Pośredników w Obrocie Nieruchomościami, Zarządców Nieruchomości oraz Rzeczoznawców Majątkowych – spotkali się 27 stycznia 2012 w Warszawie, aby przedyskutować aktualne warunki w jakich funkcjonuje rynek nieruchomości.

Rynek nieruchomości rozwija się w Polsce dynamicznie od początku lat 90, kiedy przywrócono swobodę obrotu nieruchomościami. Systemowe i kompleksowe reformy lat 90-tych zamknęły okres braku poszanowania praw rynku, negowania swobody obrotu gospodarczego a przede wszystkim deprecjacji prywatnej własności. Jednak dwadzieścia lat to stosunkowo krótki okres na wypracowanie tradycji, standardów, wykształcenie dostatecznie wykwalifikowanej kadry profesjonalistów a przede wszystkim – na zmianę świadomości społecznej. Uczestnicy rynku nieruchomości ciągle uczą się jak prawidłowo powinien funkcjonować ten rynek. Rozwiązania i regulacje prawne zapożyczone z gospodarek rozwiniętych nie zawsze przystają do warunków lokalnych, a własne dwudziestoletnie doświadczenia wskazują również na własne ścieżki rozwoju.
Umowy zawierane na rynku nieruchomości dotyczą majątku o ogromnej wartości. Dla wielu podmiotów są to zobowiązania długoterminowe, a dla gospodarstw domowych niejednokrotnie na całe życie zawodowe. Dlatego tak ważne przy zawieraniu transakcji jest bezpieczeństwo finansowe i majątkowe klienta. Celem nadrzędnym profesjonalnej usługi na rynku nieruchomości jest ochrona własności i praw konsumenta. Taką ochronę powinny gwarantować staranne regulacje prawne oraz wysoka jakość usług świadczonych na rynku nieruchomości, w tym między innymi usług pośrednictwa, zarządzania czy wyceny nieruchomości.

Co – zdaniem profesjonalistów – jest niezbędne aby osiągnąć założony cel?
1. Aktywna polityka w zakresie planowania przestrzennego i tworzenia infrastruktury. Rozwój rynku determinuje dostęp do terenów inwestycyjnych, a także pełnej infrastruktury. Zwiększona aktywność samorządów lokalnych w zakresie uzbrajania nowych terenów jest niezmiernie ważna zwłaszcza dla budownictwa mieszkaniowego. Uwolnienie terenów w granicach administracyjnych miast zatrzyma proces suburbanizacji i jego konsekwencje dla lokalnego rozwoju gospodarczego. Przejrzysta polityka planistyczna, aktualne akty prawa miejscowego pozwolą uczestnikom rynku na podejmowanie racjonalnych decyzji lokalizacyjnych. To pozwoli uwalniać więcej terenów dla inwestycji – przede wszystkim mieszkaniowych. Brak planów zagospodarowania powoduje, że procedury wydawania pozwoleń na budowę są znacznie wydłużone, a jednocześnie żaden właściciel nie może być pewien wartości swojej nieruchomości, bo bez planu – nie wie co powstanie wokół i jak to będzie oddziaływać na wartość jego inwestycji.
2. Nowoczesny system podatkowy zapobiegający tezauryzacji gruntów,, pozwalający na racjonalne zagospodarowanie. Obecny system podatkowy jest niesprawiedliwy społecznie, nie skłania właścicieli do efektywnego wykorzystania nieruchomości, hamuje rozwój przestrzenny i gospodarczy. Niskie podatki dla gruntów niezagospodarowanych nie skłaniają do zabudowy i zagospodarowania atrakcyjnych terenów, wprowadzają chaos w strukturze tkanki miejskiej. System podatku od wartości nieruchomości porządkuje rynek, zwiększa jego efektywność. Zmusza do uwalniania kapitału zamrożonego w nieruchomościach, wywołuje ruch na rynku. Podatek od nieruchomości naliczany od powierzchni nieruchomości jest podatkiem hamującym rozwój przedsiębiorczości, bowiem podatek od powierzchni wykorzystanej na cele działalności gospodarczej jest wielokrotnie wyższy od podatku od gruntów niezagospodarowanych. Stosunkowe niskie opodatkowanie gruntów niezagospodarowanych nie sprzyja ich wykorzystaniu lecz przetrzymywaniu jako lokat kapitałowych.
3. Wprowadzenie rachunku powierniczego nie tylko na rynku pierwotnym, ale i wtórnym. Rachunek powierniczy przy rozliczaniu transakcji z udziałem nieruchomości daje większe bezpieczeństwo finansowe uczestnikom transakcji, jest więc niezbędny dla ochrony praw konsumenta.
4. Należy zwiększyć ochronę własności. Obowiązujące przepisy gwarantują większą ochronę praw najemców nieruchomości niż ich właścicieli, co kłóci się z konstytucyjną zasadą ochrony własności. System ochrony lokatorów skutkuje nierównowagą praw obywateli – stron umowy najmu lokalu mieszkalnego. Brakuje gwarancji dla właścicieli mieszkań i domów udostępniających swoją własność na rynku najmu. Państwo swoje zadania w zakresie zapewnienia „dachu nad głową” ceduje na prywatnych właścicieli nie dając w zamian ochrony ich własności. Brakuje lokali socjalnych i pomieszczeń tymczasowych, których dostarczenie jest obowiązkiem gminy. W tej sytuacji na właściciela lokalu spada ciężar zapewnienia lokalu najemcy niewywiązującego się z warunków umowy. Jest to bariera rozwoju rynku najmu, inwestowania w mieszkania na wynajem wolnych środków finansowych a tym samym zwiększony popyt na zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych w ramach pomocy państwa. Nie bez znaczenia jest również większa mobilność społeczeństwa, która wymaga zwiększonej ofert na rynku najmu.
5. Po likwidacji Programu „Rodzina na swoim” nie przedstawiono w zasadzie żadnego projektu wspomagania młodych rodzin w nabywaniu mieszkań. Przeciwnie – ostatnie zaostrzenia kryteriów przyznawania kredytów powodują, że coraz więcej rodzin musi rezygnować z nabycia pierwszego mieszkania. Młode rodziny mają taką alternatywę: albo kupią mieszkanie na własność po cenach komercyjnych, albo wynajmą lokal również po cenie wolnorynkowej. Brakuje budownictwa społecznego, gdzie dostępne byłoby mieszkanie na własność – ale w cenie kosztu – jak oferowały to np. przedwojenne spółdzielnie. Nie ma też mieszkań na wynajem z czynszem ekonomicznie uzasadnionym, częściowa partycypacją najemców w kosztach budowy, jakie jeszcze kilka lat temu oferowały Towarzystwa Budownictwa Społecznego. Największą bolączką jest brak stabilnych i długoterminowych regulacji określających w randze ustawy pomoc państwa w zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych. Częste zmiany narażają stabilność budżetu państwa, a wśród obywateli budzą coraz mniejsze zaufanie do państwa jako regulatora najważniejszej sfery życia gospodarstw domowych.
6. Brakuje również mieszkań dla specyficznego odbiorcy jak osoby wiekowe i niepełnosprawne. Zmiany demograficzne, starzenie się społeczeństwa wydaje się być dostrzegane wyłącznie przez pryzmat systemu ubezpieczeń społecznych. Podmioty obsługujące rynek mieszkaniowy zderzają się ze specyficznymi potrzebami osób starszych odnośnie jakości lokali (powierzchni, lokalizacji, wyposażenia) ale również niską zdolnością do pokrywania kosztów eksploatacji zajmowanych mieszkań. Proponowane produkty zwane „odwrócona hipoteką” nie są dostatecznie dopracowane, tym samym nie rozwiązują przedstawionych problemów, a brak w tej mierze szczegółowych i chroniących seniorów uregulowań prawnych powoduje, że wiele starszych osób może wyzbyć się majątku – nie zapewniając sobie godziwej starości.
7. Brak powszechnie dostępnych rejestrów transakcji sprzyja spekulacji, nie pozwala na rzetelne ustalanie wartości i ocenę trendów cenowych. Nieodzownym czynnikiem racjonalnych decyzji na rynku nieruchomości jest pełna informacja. Wiarygodne rejestry cen, kataster nieruchomości, dostępność zasobów geodezyjnych są warunkiem koniecznym rzetelnych wycen czy starannych analiz rynku. Potrzebne są ogólnodostępne rejestry transakcji, tworzenie powszechnego systemu wielokrotnego oferowania (MLS), wdrożenie zasad zawierania umów z jednym pośrednikiem, a nie wieloma – tak, aby profesjonaliści i ich klienci mieli dostęp do wiarygodnych danych o ofertach i ich cenach. Asymetria informacji powszechna na polskim rynku nieruchomości naraża uczestników obrotu na starty materialne, długotrwałe dochodzenie roszczeń, a system sądowniczy na zwiększoną liczbę postępowań. Również na potrzeby wymiaru sprawiedliwości dostęp do urzędowych i wiarygodnych rejestrów usprawniłby pracę.
Wolę podejmowania wspólnych działań na rzecz rozwoju polskiego rynku nieruchomości w formie porozumienia zgłosiło dziewięć federacji zawodowych:
1. Polska Federacja Rynku Nieruchomości
2. Federacja-Porozumienie Polskiego Rynku Nieruchomości
3. Polska Federacja Stowarzyszeń Zawodów Nieruchomościowych
4. Polska Izba Rzeczoznawstwa Majątkowego
5. Polska Federacja Zarządców Nieruchomości
6. Polska Konfederacja Rynku Nieruchomości
7. Polska Federacja Stowarzyszeń Rzeczoznawców Majątkowych
8. Polska Federacja Organizacji Zarządców, Administratorów i Właścicieli Nieruchomości
9. Federacja Gospodarki Nieruchomościami

Warszawa, dnia 2 lutego 2012 roku

Opracowanie:
Wojciech Kuc
Prezydent Polskiej Federacji Rynku Nieruchomości (…)”

]]> http://kupietaniomieszkanie.pl/komunikat-porozumienie-federacji/feed/ 0 http://kupietaniomieszkanie.pl/bez-posrednika-nie-zawsze-jest-taniej-dwa-razy-sprzedal-cudze-mieszkanie/ http://kupietaniomieszkanie.pl/bez-posrednika-nie-zawsze-jest-taniej-dwa-razy-sprzedal-cudze-mieszkanie/#comments Sun, 05 Feb 2012 14:05:49 +0000 ABREN http://kupietaniomieszkanie.pl/?p=3057 Źródło: ekonomia24 w RZECZPOSPOLITA autor Aneta Gawrońska 03-02-2012, ostatnia aktualizacja 03-02-2012 20:08

Zamieszczamy tekst, z którego wynika dlaczego pośrednik w obrocie nieruchomościami jest bezwzględnie potrzebny w każdej transakcji.

Na przekór opiniom, że wystarczy Notariusz. Chociaż Notariusz to wymóg prawa, ale notariusz zazwyczaj nie pracuje w terenie. Nie pojedzie na działkę, do mieszkania, do kamienicy. Nie sprawdzi zgodności granic z mapami. Działa w biurze i na dostarczonych mu dokumentach. Jak przeczytacie poniżej, są tacy Notariusze, którzy działają “na skróty”.

Treść artykułu:

“Najpierw lokal legalnie wynajął. Potem, podając się za pełnomocnika właściciela mieszkania, sprzedał je. U notariusza, który sfałszowanych dokumentów nie podważył.

Stołeczny Mokotów, ul. Wiktorska. Jedno z mieszkań w bloku z lat 50. należy do młodego mężczyzny z podwarszawskiej miejscowości. – W połowie 2010 r. postanowiłem lokal wynająć. Na ogłoszenie odpowiedział starszy mężczyzna. Przedstawił się jako Wiktor L. Mówił, że pochodzi z Podkarpacia. Wszystko się zgadzało: mężczyzna wylegitymował się przy podpisywaniu umowy najmu – opowiada właściciel mieszkania (nazwisko do wiadomości redakcji). – Przez pierwsze miesiące najemca regularnie opłacał czynsz. Nic nie wzbudzało moich podejrzeń – dodaje.

Sfałszowane dokumenty.

Latem 2010 r. w jednej z gazet pojawia się ogłoszenie o sprzedaży niespełna 37-metrowego mieszkania na Mokotowie. Lokal jest do remontu. Cena ofertowa: 290 tys. zł. – Zadzwoniłam pod podany numer telefonu komórkowego i umówiłam się na spotkanie z – jak mi się wtedy wydawało – właścicielem nieruchomości – opowiada pani M., nasza czytelniczka (nazwisko do wiadomości redakcji). – Był ujmująco uprzejmy. Wyjaśnił, że mieszkanie należy do jego siostrzeńca, który wyjechał z Polski. Tym siostrzeńcem miał być prawdziwy właściciel lokalu. Sprzedający miał jego pełnomocnictwo, jak się potem okazało – sporządzone w amerykańskim stanie Wirginia. Czas pokazał, że było sfałszowane – wyjaśnia. Pani M. mieszkanie się spodobało, choć trzeba było w nie sporo zainwestować. – Sprzedający przyznał, że lokal wymaga generalnego remontu. Zgodził się więc, po rzekomych konsultacjach z „siostrzeńcem”, obniżyć cenę do 230 tys. zł – mówi czytelniczka. 26 sierpnia 2010 r. strony stawiły się u notariusza w Warszawie.
– Wcześniej próbowałam się dowiedzieć w administracji, czy lokal nie jest zadłużony. Odesłano mnie z kwitkiem, powołując się na ochronę danych osobowych – opowiada czytelniczka. – Pan L. miał jednak zaświadczenie, że mieszkanie jest „czyste”. Jak się potem okazało – także ten dokument był sfałszowany. Widniał na nim podpis osoby, która nigdy nie pracowała w firmie administrującej budynkiem – podkreśla kupująca mieszkanie. Dodaje, że spreparowane było także zaświadczenie z urzędu miasta, jakoby w mieszkaniu nikt nie był zameldowany. – Tymczasem notariusza nie zdziwiło amerykańskie pełnomocnictwo, jakie przedstawił sprzedający. Nie sprawdził też, choćby w bazie dokumentów zastrzeżonych, jego dowodu osobistego. A ten dokument został skradziony i zastrzeżony kilka miesięcy wcześniej. Sprzedający wykorzystał dane osobowe innej osoby, i sfałszował dokument, w którym widniało jedynie jego prawdziwe zdjęcie. U notariusza nie ma jednak kserokopii tego dowodu, więc nie mam pewności, że kopię zrobił – twierdzi czytelniczka. – Dowód osobisty straciłem w styczniu 2010 r. w pociągu. Ktoś wyjął mi portfel z dokumentami z kieszeni kurtki – opowiada prawdziwy pan L. z Podkarpacia (nazwisko do wiadomości redakcji). – Natychmiast zastrzegłem dokumenty i wyrobiłem nowy dowód. Potem okazało się, że ktoś, posługując się moją tożsamością, handlował cudzą nieruchomością w Warszawie – podkreśla.

Oszukani studenci.

Notariusz dokumentów przedstawionych przez pana L. nie zakwestionował. – A na ich sprawdzenie miał parę dni, bo L. dostarczył mu je wcześniej – mówi czytelniczka. – Ja zaś ufając, że transakcja w kancelarii notarialnej gwarantuje mi pełne bezpieczeństwo, dałam panu L. do ręki 230 tys. zł. Sprzedający tłumaczył, że nie ma osobnego konta bankowego – opowiada. Pani M. wprowadziła się do nowego mieszkania – do dziś w księdze wieczystej figuruje jako jego właścicielka.(…)”                       >>> czytaj więcej

27 stycznia br. w Warszawie spotkali się przedstawiciele organizacji zrzeszających zawody rynku nieruchomości, aby umówić bieżącą sytuację na polskim rynku nieruchomości.
W spotkaniu wzięli udział przedstawiciele 9 Federacji:
1. Polska Federacja Rynku Nieruchomości
2. Federacja-Porozumienie Polskiego Rynku Nieruchomości
3. Polska Federacja Stowarzyszeń Zawodów Nieruchomościowych
4. Polska Izba Rzeczoznawstwa Majątkowego
5. Polska Federacja Zarządców Nieruchomości
6. Polska Konfederacja Rynku Nieruchomości
7. Polska Federacja Stowarzyszeń Rzeczoznawców Majątkowych
8. Polska Federacja Organizacji Zarządców, Administratorów i Właścicieli Nieruchomości
9. Federacja Gospodarki Nieruchomościami.
Przedstawiciele podpisali porozumienie o współpracy.

Więcej ciekawych informacji na temat prognoz dla rynku nieruchomości na rok 2012 można przeczytać na stronie gazetaprawna.pl w dziale nieruchomości.

“Wszyscy żyjemy pod tym samym niebiem, ale nie widzimy tego samego horyzontu.”

Konrad Adenauer

” Pierwszym i najbardziej koniecznym krokiem, który musisz zrobić, by otrzymać to, czego pragniesz, to zdecydować, czego chcesz.”

Ben Stein

“Nieistotne jest  wznoszenie się ponad innych, najważniesze – to wznieść się ponad samego siebie.”

z książki Og Mandino “Największy kupiec świata”.

Piękna, pełna mądrości opowieść o tym, jak osiągać własne marzenia i jak pokonywać własne słabości.

“Jeśli nie będziemy jutro lepsi niż dzisiaj, do czego wtedy potrzebne nam jutro?”

autor Rabbi Nachman 1772 – 1810

To piękne, proste i niezwykle mądre powiedzenie autorstwa Rabbi Machman’a przypominamy sobie każdego dnia w życiu prywatnym, w pracy, we wszystkich naszych działaniach. Ono jest motorem napędzającym nas do nieustannego podnoszenia sobie poprzeczki.